Ayakkabı teknolojisi, kullanılan konstrüksiyon teknikleri (içe monta, dışa monta, enjeksiyon, tüp konstrüksiyon vb.) açısından son yıllarda bir farklılık gösteremedi.

Temel değişiklik ise üretim metotlarında gerçekleşti. Üretim verimliliğini yükseltmek, kaliteyi kontrol altında tutmak ve maliyetleri düşürmek amacı ile ufak ve tanımlı iş gruplarının tam sorumluluk aldığı ring sistemleri kullanılmaya başlandı. Bu sistem ise ara işlemlerin otomasyonunu gerektirdiğinden, sektöre robot kullanımı girdi.

Ayakkabı üretiminde yapılan tüm işlemlerde, makineler yalnızca el işini daha standart ve hızlı yapmak için kullanıldığından, ring sistem başlayana kadar otomasyon, yalnızca mekanik makinelerin hidrolik ve elektronik olarak gelişmesi ile sınırlı kaldı. Ring sistemi ile birlikte, ısıl işlem, taşıma ve zımpara gibi işlemler tam otomatik hale getirildi.

Kesim ve dikim işlemlerinde otomasyon daha önce başlamış, su jeti, lazer veya bıçak kullanarak bilgisayarlı tasarım ve kurnanda sistemleri ile kesim, yine bilgisayar kumandalı makineler ile dikim işlemleri yapılıyor.

Sektör özellikle yapıştırıcılar ve finisaj malzemelerinde, hem işletme sırasında hem de öncesi ve sonrasında, insan ve çevreye zararlı olmayacak, su bazlı kimyasalları kullanmaya başladı. Ekolojik yaklaşım, tüm ayakkabı malzemelerinin üretim ve kullanımını etkilediği gibi, ayakkabı tasarımını da etkileyerek, daha sıhhatli ayakkabı kavramını pazara getirdi.

İleri teknoloji yan sanayi malzemeleri ürünlerinin ayakkabı sektöründe gerek saya gerekse tabanda kullanılmaya başlanması önemli bir aşama oldu, bu ürünlere örnek olarak, su geçirmeyen ama nefes alan astar ve yüzlük malzemeler ile yürüme enerjisini daha ekonomik kullanmaya yarayan taban amortisman sistemlerini sıralamak mümkün.
 

Kaynak: KobiFinans