Yürürlükte bulunan Beşinci Cumhuriyet Anayasası 28 Eylül 1958'de halkoyuyla onaylanmış ve 4 Ekim 1958 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Bu anayasa daha sonra birçok kez revize edilmiştir. Bu revizyonların bazı önemli sonuçlerı olmuştur. Nitekim 1962 yılında Cumhurbaşkanı doğrudan genel oyla seçilmeye başlanmış, 2000 senesinde de cumhurbaşkanlığı görev süresi 7 yıldan 5 yıla indirilmiştir.

1960'lı yıllardan itibaren Fransız politik yaşamına yön veren en önemli olgu ise Almanya ile yapılan uzlaşma ve işbirliği olmuştur. Bu model sayesinde Fransa, Avrupa Ekonomik Topluğu'nun (bugünkü adıyla AB) ve Avrupa entegrasyonunun motor ülkesi haline gelmiştir.

İdari Yapılanma
Yasama (Siyasi Partiler, Seçim Sistemi ve Parlamento Hakkında Kısa Bilgiler)Cumhurbaşkanı ve Başbakan: 1958 Anayasası, Cumhurbaşkanını kurumların başı olarak tespit etmiştir. Cumhurbaşkanı, bu kurumların iyi işlemesini garanti altına alan kişidir. Cumhurbaşkanı, aynı zamanda Orduların başı, ulusal bağımsızlığın sorumlusu olarak, ağır kriz dönemlerinde olağanüstü yetkilere sahiptir. Bazı kanun tasarılarını halkoyuna sunabilir ve Millet Meclisi seçimlerinin yenilenmesine karar verebilir. Uygulamada, dış politikanın yönlendirilmesinde başlıca rol kendisine verilmiştir. Cumhurbaşkanı, Başbakanı ve Başbakanın teklifi üzerine, Hükümet üyelerini atar; Bakanlar Kuruluna başkanlık eder.

Başbakan ise milli savunmadan sorumludur ve kanunların uygulanmasını sağlamakla yükümlüdür. Hükümetin faaliyetlerini yönetir. Hükümet, ulusal politikaları tespit eder ve yürütür. Hükümet Parlamentoya karşı sorumludur. Cumhurbaşkanı meşruiyetini doğrudan Fransız halkından alır. Başbakan ise bu meşruiyeti parlamentonun çoğunluğuyla elde eder. Millet Meclisinde çoğunluk eğer Cumhurbaşkanı ile aynı partilerden değilse bu duruma Fransız siyasetinde "Co-habitation" (birlikte yaşama) denilmektedir.  Bu durumda Cumhurbaşkanı, 1958 Anayasası çerçevesinde kendisine tanınan yetkileri dar anlamda kullanmaktadır. Cumhurbaşkanı, Meclis çoğunluğu ile aynı siyasi partilerden geldiğinde ise hem Devlet, hem de hükümetin başı olmakta, böylece rejim başkanlık sistemine benzemektedir.

Çift Meclisli Sistem: Fransa'da meclis çift kamaralıdır. Fransız Milli Meclisi (Assemblée Nationale) Fransa'nın ana yasama organıdır. Millet Meclisi'nin 577 üyesi, doğrudan genel oyla, iki turlu, tek adaylı ve çoğunluk esasına dayalı seçimle, 5 yıllık bir süre için seçilir. İkinci kamara ise Senato'dur (Sénat). Meclisin aksine Senato feshedilemez. 331 senatör, Fransa çapında halk tarafından seçilmiş olan belediye meclis üyelerinden, il (département) yerel meclis üyelerinden, bölge (Région) yerel meclis üyelerinden oluşan seçmenler tarafından seçilmektedirler. Senato seçimleri 3 yılda bir yapılır ve her seçimde senatonun üçte biri yenilenir. (2010'dan itibaren Senatörler 6 senelik seçilecek ve yine her üç yılda bir yapılan seçimlerde yarısı yenilenecektir). Senato'nun yasama gücü sınırlıdır, çünkü Senato ile Parlamento arasında anlaşmazlık olması durumunda son söz Milli Meclis'e aittir.

Yürütme:
Cumhurbaşkanı 5 yıllık süre için iki turlu halk oylaması ile seçilmektedir. Başbakan, Millet Meclisinin çoğunluğu tarafından aday gösterilmekte ve Cumhurbaşkanı tarafından atanmaktadır.

6 Mayıs 2007 tarihinde UMP (Union pour un Mouvement Populaire - Halk Hareketi için Birlik Partisi) adayı Nicolas SARKOZY oyların % 53,06'sını alarak Cumhurbaşkanlığı görevini 16 Mayıs 2007 tarihinde selefi Jacques CHIRAC'tan devralmıştır.

Devlet Başkanı Nicolas SARKOZY 18 Mayıs 2007 tarihinde Başbakan François FILLON Başkanlığındaki yeni Hükümeti atamıştır. Bu hükümet 2009 Haziran ayında, AB Parlamento seçimlerinin ardından yenilenmiş ve 8 Bakan kabine dışında kalmıştır. Ekonomi ve Dış Ticaretten sorumlu birimlerde herhangi bir değişiklik olmamıştır.

Siyasi Partiler:
Halk Hareketi Birliği: (Union pour un Mouvement Populaire - UMP) Başkanı Patrick Devedjian'dır. İktidar partisidir. 2002 yılında yapılan başkanlık seçimlerinde Jacques Chirac'ı desteklemek için oluşturulan UMP, Fransa'da merkez sağı temsil etmektedir. Parti şu anda Ulusal Meclis ve Senato'da çoğunluğa sahip bir durumdadır. Millet Meclisinde 314 Milletvekili ile temsil edilmektedir.

Sosyalist Parti: (Parti Socialiste - PS):Genel sekreteri Martine Aubry'dir. Ana muhalefet partisidir ve 2004 seçimlerinden beri Fransa'daki en büyük politik güçtür. Yeşiller, Radikal Sol Parti, Halk Hareketi ve Fransız Komünist Partisi geleneksel müttefikleridir. Sosyalist Parti, mecliste 186 milletvekili ile temsil edilmektedir.

Fransız Komunist Partisi: (Parti Communiste Français - PCF):Genel sekreteri Marie-Georges Buffet'dir. 1920 yılında kurulan PCF, Fransız solunun köklü siyasi partilerindendir. Sosyalist Parti ile yakın bir işbirliği içine girilmesi veya bu partiden özerk bir siyasi pozisyonun benimsenmesi parti içi hizipleşmelere yol açmaktadır. Yeşillerle birlikte mecliste 24 milletvekili ile temsil edilmektedir.

Yeşiller: (Les Verts):Genel sekreteri Yann Wehrling'dir. Fransız solunun çevreci (écologiste) partisidir. 1970'lerden beri Fransız politik hayatında aktif rol oynamaktadır.

Yeni Merkez Hareketi: (MODEM):Fransız Demokrasi Birliği (UDF)'den doğan parti, 10 Mayıs 2009'da kurulmuştur. Başkanı François Bayrou'dur. MODEM  milletvekilleri eski UDF milletvekilleridir. Mecliste 20 milletvekili ile temsil edilmektedir.

Beşinci Cumhuriyetin 5 Cumhurbaşkanının Dönemsel Kısa Analizi:
Charles De Gaulle: Beşinci Cumhuriyetin ilk Cumhurbaşkanı olan ve 1969 yılına kadar Fransa'yı yöneten Charles de Gaulle, soğuk savaş yıllarına damgasını vuran Amerikan ve Sovyet egemenliğine karşı bağımsız bir Fransa'nın savunucusu olmuştur. Bağımsızlıkçı çizgisini Avrupa vizyonuna da yansıtan De Gaulle 'Milletlerin Avrupası' fikirini savunmuştur. Birliğin hiçbir zaman federal bir yapıya kavuşmasını istememiş, supranasyonal bir Avrupa'yı arzulayanlara karşı çıkmıştır. Bu vizyon onu sıkça diğer üye ülkeler ile karşı karşıya getirmiş ve 1965 yılında ortak tarım politikasının finansmanı konusundaki anlaşmazlık yüzünden Fransa ile diğer üye ülkeler arasında ciddi gerginlik yaşanmış; Fransa 7 ay boyunca topluluk kuruluşlarında yer almayı reddetmiştir. 1966'da Fransa NATO'nun askeri kanadından da çekilmiş ve tüm NATO organlarının topraklarından çekilmesini istemiştir. ABD'nin Vietnam'a girişini ve İsrail'in Ortadoğu politikalarını sıkça eleştiren De Gaulle, İngiltere'nin AET'ye üyeliğini de 2 kere veto etmiştir. İngiltere, ancak De Gaulle'ün ölümünden 3 sene sonra, 1973 yılında o zamanki adıyla AET'ye üye olabilmiştir.

Georges Pompidou: Başkanlığı De Gaulle'den devralan Pompidou, uluslararası alanda Fransa'nın bağımsızlıkçı çizgisini devam ettirmiştir. Ancak ortak pazar entegrasyonuna da yeşil ışık yakmış ve böylece İngiltere, İsveç ve Danimarka onun zamanında AET'ye üye olmuşlardır. Fransa'nın ekonomik kalkınma ve endüstrileşme süreçlerini devam ettiren Pompidou 1973 petrol krizi sonrası sosyal ve ekonomik sorunlarla karşı karşıya kalmıştır.

Valery Giscard d'Estaing (VGE): VGE'nin genel politik duruşu hep Topluluk eksenli olmuştur. Avrupa Birleşik Devletleri fikrini savunmuştur. Özellikle bütçesel olarak Avrupa Parlamentosunun gücünü artırmaya çalışmıştır. Avrupa parasal sisteminin temelleri onun başkanlık döneminde atılmıştır. Almanya Başbakanı Helmut Schmidt ile beraber Fransız- Alman işbirliğini daha da ileriye taşımıştır.

François Mitterrand: 1981 yılında Sosyalist Parti Genel Sekreteri iken girdiği başkanlık yarışını az bir farkla VGE'ya karşı kazanan Mittrerrand, aktif bir dış siyaset uygulamıştır. İsrail'i ziyaret eden ilk Fransız Cumhurbaşkanı olarak tarihe geçen Mitterrand, aynı zamanda en uzun süre bu koltukta oturan başkandır. 'Co-habitation' ilk defa Mitterand döneminde yaşanmıştır. 1986 yılında parlamento seçimlerini az farkla kazanan Fransız sağının lideri Chirac başbakanlığa atanınca birinci co-habitation dönemi de başlamıştır.

Jacques Chirac: 1995-2007 yılları arasında Fransa'nın iki dönem cumhurbaşkanlığını yapmıştır. Uzun yıllar Paris belediye başkanlığı görevini yürüten Chirac, bu mevkiyi Elysée sarayına çıkmak için basamak olarak kullanmıştır. Mitterrand döneminde başlayan 'cohabitation' Chirac'ın cumhurbaşkanlığı döneminde tekrarlanmıştır. Chirac, AB'nin son genişlemesinde aktif rol oynamış; Türkiye'nin üyeliği konusunda da esnek bir politika izlemiştir.

Nicolas Sarkozy: 2007'de görevine başlayan yeni Fransız Cumhurbaşkanı Nicholas Sarkozy, merkez sağ parti olan UMP'nin önde gelen politikacılarından birisidir. Seçimlerden kısa bir süre öncesine kadar İçişleri Bakanlığı görevini yürütmüştür. Sarkozy, uzun süren Chirac döneminden sonra, büyük çaplı reformlar yapma vaadi ile iktidara gelmiş ve birçok Fransıza ümit vermiş bir politikacıdır. Ekonomi alanında, iş dünyası ile barışık politikalar izlemek, sosyal alanda ise yabancı göçmenler gibi konularda sert bir tutum almak isteyen Sarkozy, bu politikaları ile geniş bir toplum kesimini arkasına almıştır. ABD ve İsrail'le yakınlaşmayı savunan Sarkozy, geleneksel Fransız dış politikasından uzaklaşmayı temsil etmektedir. Gerek seçimde verdiği sözleri yerine getirmek, gerek 2008 yılı sonunda Avrupa'yı etkisi altına alan ve etkileri giderek artan ekonomik krizle mücadele etmek amacıyla istihdam artırıcı, finansal ve reel sektörü canlandırıcı önlemlere imza atmıştır. Zaman zaman halk içindeki desteği sorgulansa da AB Parlamento seçimleri sonrasında da Sarkozy konumunu muhafaza etmeyi başarmıştır.